تبلیغات
امام مهدی (ع) - وقایع ظهور حضرت مهدی(عج)
تاریخ : سه شنبه 28 خرداد 1392 | 10:54 ق.ظ | نویسنده : محمد مختاری
قسمت سوم

اگر امروزه بنابر نظر برخی از فقهاء طواف باید بین ركن و مقام انجام گیرد، این وجوب با برگرداندن مقام به جایگاه نخستین آن در زمان ظهور امام عصر ـ علیه السّلام ـ برداشته خواهد شد.
3. نهی از طواف مستحب
حضرت صادق ـ علیه السّلام ـ می‌فرمایند:«اولین مطلبی كه قائم از عدالت آشكار خواهد نمود آن است كه منادی او ندا در دهد: آن كس كه مشغول انجام استلام حجر الاسود و طواف مستحبی است جای خود را به كسی كه طواف واجب بر
عهده دارد تسلیم نماید.»[1]
روی همین اصل حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ به حجاج امر می‌فرمایند كه به طواف واجب اكتفا و طواف‌های مستحب را رها نمایند تا فرصت برای كسانی كه هنوز طواف واجب را به جا نیاورده‌اند گشاده گردد.
4. بریدن دست‌های بنی شیبه:
حضرت صادق ـ علیه السّلام ـ فرمودند:« بدانید وقتی قائم، قیام كند، بنی شیبه را می‌گیرد و دست آنان را قطع می‌نماید و سپس آنان را برمی‌گرداند و می‌فرماید: اینان دزدان خدا هستند.»[2]
بنی شیبه پرده داران كعبه هستند كه در دستانشان كلیدهای كعبه است. این سِمَت را فرزندان از پدران به ارث برده‌اند. اینان اموال و ذخائری را كه به كعبه هدیه گردید می‌دزدیدند و ـ چنانكه می‌خواستندـ در آنها تصرف می‌نمودند. به همین علت است كه امام ـ علیه السّلام ـ آنان را «دزدان خدا» نام نهاده‌اند؛ یعنی« دزدان اموال خدا». و شاید حدیث چنین باشد:«دزدان خانه خدا» كه كلمه «خانه» حذف گردیده باشد و خدا داناست.
حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ فقط به بریدن دست بنی شیبه اكتفا نفرموده بلكه امر می‌فرماید كه آنان را برگردانند. این فرمان حضرت به این اعتبار صورت می‌گیرد كه وسیله ترساندن و تهدید برای هر دزد و هر آن كسی باشد كه در اموالی كه از آنِ او نیست، تصرف غیر مشروع داشته باشد و بداندكه مكافات او بریده شدن دست و خواری دنیا و عذاب آخرت خواهد بود.
با این عمل حضرتش حدّی را برای سرقت و برای هركس كه تصرّف غیر مشروع در اموال و املاك و اوقاف و غیر آن داشته باشد اجرا خواهند نمود.
حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ در مدینه منوّره
حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ مكه مكرمه را به سوی مدینه منوره ترك می‌فرماید و این زمانی است كه فرمانداری را در مكه از سوی خویش می‌گمارد. پس ازآنكه حضرتش مكه را ترك فرمود، برخی از بدكاران اهل مكه بر فرماندار شوریده او را به قتل می‌رسانند. این خبر به حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ می‌رسد؛ لذا سفر را قطع فرموده به مكه باز می‌گردد و آن گروه سركش را كشته ریشه‌های فتنه را قطع می‌سازد. آن گاه فرماندار دیگری برگزیده و به سوی مدینه منوره حركت می‌نمایند.
در مدینه نیز به كارها و فعالیت‌هائی اقدام می‌نمایند كه به یكی از آنها اشاره می‌نمائیم و آن عبارتست از شكافتن بعضی از قبور و خارج كردن و سوزاندن اجساد داخل درآنها. این از مسائلی است كه نیازمند توضیح و تحلیل است ولی ما به ذكر اجمالی آن اكتفا نمودیم .
سؤالی كه اكنون مطرح می‌شود این است كه آن حضرت پس از مدینه منوره به كجا می‌روند؟ به سوی عراق.
كوفه پایتخت حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ
حضرت مولی الموحدین ـ علیه السّلام ـ می‌فرماید:«... سپس به كوفه می‌آید و در آن شهر منزل می‌كند. برده مسلمانی را نمی‌یابد مگر آنكه او را خریده آزاد می‌فرماید، مدیون نمی‌ماند مگر آنكه قرضش را ادا می‌نماید؛ مظلمه‌ای برگردن مسلمانی نمی‌باشد مگر آنكه ردش می‌نماید؛ بنده‌ای به قتل نرسیده باشد مگر آنكه بهایش را می‌پردازد؛(دیه‌ای تسلیم شده به خویشانش)[3]، كشته‌ای كشته نشده باشد مگر آن كه وام او را پرداخته برای بازماندگان او جیره و مقرّری معیّن می‌فرماید تا آن كه زمین را از عدل و داد آكنده سازد؛ آن گونه كه از ظلم و جور پر شده باشد.
او و اهل بیتش در «رُحبه» مسكن می‌گیرند. رحبه مسكن نوح بود و زمینی است پاك. هیچ یك از آل محمد ـ علیهم السّلام ـ جز در زمین پاك سكنی نمی‌گزیند و كشته نمی‌شود؛ زیرا آنها اوصیاء پاك پیامبرند.»[4]
حضرت امام حسن مجتبی ـ علیه السّلام ـ فرمودند:«یك جای پا در كوفه از خانه‌ای درمدینه مرا محبوب‌تر است.»[5]
و درباره شكوفایی و آبادانی دركوفه حضرت امام صادق ـ علیه السّلام ـ چنین می‌فرمایند:«وقتی قائم آل محمدـ صلوات الله علیهم ـ قیام نماید... خانه‌های كوفه به رود كربلا متصل خواهد شد.»[6]
به هنگام ظهور حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ و رسیدن‌شان به كوفه نظر مؤمنان به سوی كوفه متوجه خواهد شد؛زیرا بیشتر شیعیان موجود دركره زمین تلاش وكوشش می‌نمایند تا به كوفه مهاجرت كنند.حدیثی نیز از نظر خواننده محترم گذشت كه از گسترش شهر كوفه از تمام جوانب آن سخن می‌گفت و این كه این شهر به شهر مقدس كربلا متصل می‌شود و امروزه بین این دو شهر بیش از 60 كیلومتر فاصله است !!
حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ نماز جمعه را در مسجد جامع كوفه اقامه می‌كنند و مسلّم است كه مسجد از نمازگزاران مالامال خواهد گردید؛ زیرا مسجدـ با همه وسعت امروزیش ـ نمی‌تواند قسمت اعظم نمازگزارانی را كه مشتاقند به امامت حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ نماز بگزارند در خود جا دهد.
علت آن است كه همه مردم، با اختلاف طبقاتشان و بدون استثنا، علاقه‌مندند كه به حضرتش اقتدا نمایند و به انجام این كار نیز بر یكدیگر سبقت می‌گیرند.هیچ كس از این نماز ـ جز ناتوانی كه از راه رفتن ناتوان است مانند شخص پیر و زمین‌گیرـ تخلّف نمی‌كند.
در ذیل برخی از احادیثی را كه از ماجرا خبر می‌دهند ذكر می‌نمائیم:
حضرت امام باقر ـ علیه السّلام ـ در حدیثی طولانی چنین می‌فرمایند:«حضرت مهدی داخل كوفه می‌شود. در آن شهر سه گروه خواهند بود كه با هم اختلاف دارند؛ ولی این اختلاف از بین می‌رود و زمینه برای آن حضرت آماده می‌شود.
داخل كوفه گردیده بر منبر بالا می‌رود و خطبه می‌خواند. بر اثر شدّت گریه هیچ كس نمی‌فهمد كه او چه می‌گوید... وقتی كه جمعه دوم می‌آید، مردم گویند:
ای فرزند رسول خدا... نماز در پشت سر شما برابر نماز در پشت سر رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ است. مسجد گنجایش ما را ندارد. حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ گوید: من مسجدی برای شما می‌سازم كه شما را در خود جای دهد
پس به سوی نجف رفته[7] مسجدی را طرح ریزی می‌كنند كه دارای هزار در باشد و مردم را در خود جای دهد.»[8]
مانند این حدیث از حضرت صادق ـ علیه السّلام ـ نیز روایت گردیده است. مخفی نماند كه نسبت دادند بنای مسجد به امام ـ علیه السّلام ـ از باب مجاز است و معنای آن اقدام شخص امام ـ علیه السّلام ـ بر ساختن مسجد نیست؛ بلكه معنی چنین است كه آن حضرت به انجام این كار امر می‌فرمایند، همان گونه كه گفته می‌شود: امیر شهر را ساخت؛ یعنی، به این كار فرمان داد.
به هر حال آن چه از حدیث استفاده می‌شود آن است كه حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ به صحرا رفته به ساختن مسجد فرمان می‌دهند كه مانندش در تاریخ بشر ساخته نشده و دارای هزار در می‌باشد.
می‌توانیم ساختمان مسجد را چنین تصوّر كنیم كه در هر جانب از جوانب چهارگانه مسجد250 در ساخته می‌شود. طبیعی است كه درها وسیع بوده با وارد و خارج شدن آن همه مردم مناسبت دارد. روی این اصل باید عرض هر در حدَاقل 3 متر باشد. بنابراین عرض درهای ورودی مسجد در هر طرف از اطراف چهارگانه 750 متر است. به این مقدار باید مساحت دیوارهائی را كه بین هر دو در دیگر قرار می‌گیرد، اضافه كرد و اگر فاصله بین هر در تا در دیگر را10 متر حساب كنیم، طول دیوار، بدون در نظر گرفتن ارتفاع، دست كم2500 متر خواهد شدكه اگر به این عدد، مقدار 750 را اضافه كنیم مجموعاً طول دیوار در یك طرف 3250 می‌شود و اگر این عدد را در خودش ضرب كنیم مساحت مسجد بالغ بر 500، 562، 10 متر مربع می‌گردد.
طبیعی است كه نزدیك مسجد اماكنی جهت تطهیر و وضو ـ كه با این رقم و انبوه جمعیّت مناسبت داشته باشد ساخته خواهد شد. این تعدادِ فراوان در، برای آسان گرداندن دخول و خروج نمازگزاران و محافظت آنان از ازدحام و حوادث تعبیه می‌گردد. این اقدام بزرگ و امر شرعی عظیم یكی از اقداماتی است كه حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ در عصر درخشان و نورانی ظهورشان انجام خواهند داد.
حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ در فلسطین:
حضرت صاحب الامرـ علیه السّلام ـ برای تمام كردن كار سفیانی به شام می‌روند و این پس از آن است كه به كوفه رفته امور را در آن جا به سامان می‌رسانند.
در آن وقت سفیانی در سرزمین«رَمله» در فلسطین یعنی در شمال شرقی بیت المقدس است. حضرت بقیّه الله ارواحنا فداه با سپاه عظیم خویش به فلسطین می‌رسند و در آن جا بین دو سپاه جنگ در می‌گیرد. سرانجام كار با پیروزی حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ و فرار و نابودی سفیانی خاتمه می‌یابد.
احادیث گویند: حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ نزد دروازه شهر «لَد» در فلسطین خواهند بود.
نمی‌دانیم موضع‌گیری قدرت‌های حاكم بر فلسطین و اردن در آن زمان در برابر حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ چه خواهد بود؟! این مسلم است كه حضرتش همه حكومت‌های ستمگر را برخواهند چید و تمام حكمرانان منحرف را قلع و قمع خواهند نمود.
آن جا ـ یعنی كنار دروازه شهر لَدـ حضرت عیسی بن مریم ـ علیهماالسّلام ـ از آسمان به زمین می‌آید تا با حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ بیعت نماید.

[1] . بحار الانوار، ج52 ، ص 374 به نقل از كافی.
[2] . كافی، ج4 ، ص 243.
[3] . سوره نساء آیه 93.
[4] . تفسیر عیّاشی، ج1 ، ص66.
[5] . بحار الانوار، ج52 ، ص 385، حدیث 198.
[6] . همان، ص336.
[7] . در روایتی آمده كه آن بزرگوار مسجدی را در پشت كوفه بنا می‌نهند.
[8] . بحار الانوار، ج52، ص331.



طبقه بندی: ظهور،

  • ندای معلم
  • بک لینک
  • ضایعات